حسین (علیه السلام) آرام جانم

با همون تسبیح سبز رنگی که بش داده بودم ،تو اتوبوس واسه بروبچ استخاره میگرفت:شهادت.مفقودالاثر.اسارت.جانبازی.... حالا برام اصلا عجیب نیست که وقتی هربار برا من استخاره اش رو میگرف،"اسیری" میومد... تا چند وقت پیش فکر میکردم اساسا تعلق خاصی دیگه برام نمونده! اما... آه... میگفت خدا تو امتحانایی که از آدم میگیره،رد شدنی نداره! ینی اون قدی تو یه امتحان نگهت میداره تا بالاخره یه بار قبول بشی! یه بار قبول شو! آی خدایی که به هرچه دل بستم دلم رو شکستی و قص علی هذا! بیا و این ضربه آخرت رو بزن به این دل اسیر... دیگه خسته شدم. دیگه بسه اسیری... دیگه بسه.قبولی سخته!خیلی سخت. حسین (علیه السلام) آرام جانم...

دیروز به همراه آبجی و نرگس سادات رفته بودم همایش شیرخوارگان حسینی..

شیرخواره های زیادی روی دست مادران بودند

اما

دستهایی هم بودند که خالی بودند...

دستهایی خالی از سرباز

سربازی برای ظهور نزدیک امام عصر ...

برای آن دست های خالی اما پر از آه و حسرت دعا میکنم...

حسین (علیه السلام) آرام جانم...

دلم برای خیمه ی حضرت قاسم خیلی تنگ شده...

حسین (علیه السلام) آرام جانم...

ارباب!

منو مث حر،اول آزادم کن

و بعد بندم کن...

منو از خودم بگیر و آزادم کن

و

بندم کن به بند بند خودت...

چقدر دنیا بی تو پوچ و بی مایه اس...

حسین (علیه السلام) آرام جانم...